Skip to main content

بلایای طبیعی و عوامل انسانی از علل اصلی گرسنگی و سوء تغذیه هستند. اینها باعث از دست رفتن زندگی، خانه ها، دارایی های تولیدی و زیرساخت ها، دسترسی به مواد غذایی و آب می شوند.  استراتژی هایی که مردم برای مقابله با این عوامل استفاده می کنند - از جمله فروش گاو و ابزار برای غذا و خارج کردن بچه ها از مدرسه برای کار - می توانند اثرات طولانی مدت داشته باشند، و آنها را در چرخه گرسنگی و فقر گرفتار کند.

برای برنامه غذای جهانی، جلوگیری، کاهش و آماده سازی برای بلایای طبیعی بخش مهمی از وظایف این سازمان برای مبارزه با گرسنگی در جهان است. تقریبا نیمی از برنامه های برنامه جهانی غذا به خطرات بلایای طبیعی و پیامدهای آن بر امنیت غذایی مربوط می شوند و هر ساله به حدود 80 میلیون نفر کمک رسانی می کند.

سیاست برنامه جهانی غذا در مورد کاهش خطر بلایا جلوگیری از گرسنگی حاد و سرمایه گذاری برای آمادگی در مقابل بلایای طبیعی است. چارچوب بین المللی برای کاهش خطر بلایا که در سال 2015 در سندای ژاپن تصویب شد، راهنمای اقدامات برنامه جهانی غذا برای حمایت از اجرای آن  در سطح دولت و جامعه است.

برنامه جهانی غذا با دولت ها برای تقویت ظرفیت آنها برای آماده سازی، ارزیابی و پاسخ گویی به بلایای طبیعی کار کرده و همچنین به آنها برای توسعه سیاست ها و برنامه های ملی که به بررسی اثرات بلایای طبیعی روی تغذیه می پردازد، همکاری می کند.

برای افزایش توانایی جوامع محلی در راستای کاهش خطر بلایا و مقابله با بلایای طبیعی، برنامه جهانی غذا از فعالیت هایی که با کاهش خطر بلایا و بهبود امنیت غذایی همراه باشد، پشتیبانی می کند: حفاظت از خاک و آب، توسعه زیرساخت های حفاظت سیل و بازسازی جاده ها.  در قرقیزستان، یک پروژه حمایت شده توسط برنامه جهانی غذا در زمینه جنگل زدایی از طریق ایجاد نهالستان و افزایش کاشت درخت، جامعه محلی را با تغذیه بهتر و انعطاف پذیری بیشتری در برابر شوک های زیست محیطی ایجاد کرده است.

برنامه جهانی غذا همچنین برای بهبود آمادگی برای شرایط اضطراری و برنامه ریزی، اطمینان از آمادگی برای پاسخ به بلایای طبیعی و کاهش تاثیر آن بر جوامع  آسیب پذیر فعالیت می کند. نمونه هایی از آن را می توان در بعضی از استان هایی که بیشترین فاجعه را در فیلیپین داشته اند، دید. جاهایی که برنامه جهانی غذا آموزش و تجهیزات واکنش اضطراری را به واحدهای دولتی محلی ارائه می دهد؛ فعال کردن ایستگاه های آب و هوایی اتوماتیک که اطلاعات حیاتی مربوط به اختلالات آب و هوایی ورودی را فراهم می کنند؛ و انجام تثبیت شیب برای محافظت از مردم و مزارع.

20 درصد
از فعالیت های کاهش خطر بلایای برنامه جهانی غذا در عملیات های اضطراری صورت می گیرد
70 درصد
از فعالیت های کاهش خطر بلایا برنامه جهانی غذا در پروژه های تاب آوری پس از وقوع حادثه اتفاق می افتد
بیش از نیمی
از عملیات اضطراری و بازیابی برنامه جهانی غذا در دهه گذشته به مردم کمک کرد تا از بحران های مربوط به آب و هوا خارج شوند